İlişkiler ve İnsanlar

Kediler ve köpekler, savaş ve barış, siyah ve beyaz… Hep zıtlıklara işaret ediyor gibi şu ve bağlacı. İnsanları, hayvanları ve renkleri ayırıyor, oysa yapması gereken şey bağlaç olmakken. Bağlaması gerekiyorken hüzünler saçabiliyor, veya olumsuzluklar saçmak için etrafa gizlice sırıtıyor siyah ile beyazın arasından. O da istemiyor belki böyle olmayı ama insanlar seviyor işte. Siyahın ve beyazın bir bütün olduğunu düşünmek aklımıza gelmiyor, oysa birbirlerinin karşıtı oldukları hemen aklımıza gelebiliyor

Aklımıza uymak bazen bir çözüm yolu gibi görünse de bazen onu dinlememek gerekiyor. Hayır kelimesi, aklımızı dinleyince söylenmesi en zor kelime haline bürünüyor. Oysa evet demek ne kadar da kolay ve rahatlatıcı. İnsanlar bu kelimeyi duymayı da çok seviyorlar. EVET. O kadar saf ve yoğun bir kelime ki insanlarda her zaman için olumlu bir etki bırakıyor. Evet denildiği an rahatlıyor insan çünkü kabulleniyor. Kabullenmek bazen yenilmek anlamına gelse de yine de güzel bir şey. 

Kaybetmek ve kazanmak da apayrı gibi görünmelerine karşın, ikisi aslında tek bir vücut. Kazanmak bir süre sonra insanlara anlamsız gelebilir ama kaybetmek öyle değil. Kaybetmek, kazanma duygusuna erişme isteğidir dersek mesela, yanlış olur. Kaybetmek, hatalarımızın bize kazandırdıklarıdır. Peki hatalar nedir? Kötü müdür, iyi midir? Hayatımın en güzel hatasını yaptım dediğiniz olmadı mı hiç? Ben bir gün bu cümleyi kuracağımı hayal edebiliyorum. Doğru tercihlerle istediğimiz herhangi bir şeyi elde edebiliriz. Oysa hatalarımızla birlikte aslında ne olduğumuza karar veririz, ne istediğimize veya. Hatalardan ders çıkarmak… Klişe bir terim ve artık söylemesi bile itici geliyor. Hatalar güzeldir. Tamam, belki çok da güzel değildir ama doğallığın bir temsilidir.

Şimdi biraz doğaçlama yapalım…

En sevdiğim harfler G ve M. Hatta sanal ortamda kullandığım takma isim olan GokturkSM de buradan geliyor. Aslında kendisi SM fakat çok genel olmaması için GokturkSM’i tercih ediyorum. M’nin simetrisinden bahsederken insanların bunu komik bulması normal. A, O ve H’de simetrik ama M benim için özel bir harf, ve G’de öyle. G’nin kendini tamamlayamıyor olması hoşuma gidiyor. Bir noktaya kadar gidip, daha sonra hiç olmadık bir yere sapıyor, neredeyse O harfi olmak üzereyken. Ayrıca diğer harfler gibi küçük versiyonu olan g, daha bir özel ve diğerlerinden farklı. En sevmediğim harfler O, K ve S sanırım. O her zaman için kendini tekrarlayıp duran bir şey, hiç sevimli değil. K ise iki hamlede yazılan bir harf, oldukça zahmetli. S ise kendi kendisine karar veremeyen bir harf gibi. Hem O’dan biraz çalmış hem de Z’den ama bir türlü karar verememiş gibi.

Doğaçlama kısmım bittikten sonra, okumanızı tavsiye etmediğim son bölüm bundan sonra başlamakta. Okuduğunuz ve ilgilendiğiniz için teşekkürler.

Bazı olayları anlatabilmek için bazen sivri kelimeler kullanmamız gerekebilir, veya onlara küfür diyelim. Bazen gereklidirler, olayın vahimliğini göz önüne sermek için. Ama ben bu yolu tercih etmeyeceğim. Çevremde maalesef, ama maalesef, o kadar aptal insanlar var ki, kelimelerden çok ağızdan nasıl çıktığına bakıyorlar. Kendilerini kelimelerin tanrısı zannedip de “off” kelimesini “of” şeklinde okuyup, yine aptal durumuna düşebiliyorlar. Aslında bunu en başa yazacakken, en sona ekliyorum. Çünkü hayatımda bulunan aptallardan bahsetmek için daha uygun bir yer yazımın sonu.